Cradle to Cradle
Cradle to Cradle is een nieuwe kijk op duurzaam ontwerpen, bedacht door Wiliam McDonaough en Michael Braungart. Ze schreven hierover een boek "Cradle to Cradle: Afval = voedsel" in 2002.
De huidige methoden voor duurzame productontwikkeling, zoals o.a. een levenscyclusanalyse (LCA), richten zich op het beperken van de schadelijkheid van het product. Het product wordt hier gezien als de keten van ontstaan, gebruik en afdanking. Het "minder slecht maken" van het product bestaat uit het kiezen van schonere grondstoffen, het zuiniger maken van het product in gebruik, en het optimaliseren voor recycling. Dit kan, ondanks wat de term recycling doet vermoeden, gezien worden als ontwerpen van wieg tot graf (Cradle to Grave).
De centrale gedachte van de Cradle to Cradle (wieg tot wieg) filosofie, is dat alle gebruikte materialen na hun leven in het ene product, nuttig kunnen worden ingezet in een ander product. Het eerste verschil met conventioneel hergebruik is dat er geen kwaliteitsverlies is, en geen restproducten die alsnog gestort worden. Deze kringloop wordt bedoeld met het motto: waste equals food.
Op basis van hun boek hebben de auteurs een adviesbureau opgericht dat de gerenommeerde "Crade to Cradle certificaat" uitreikt. Zo werden een aantal iconen van eco design bekroond met en gold en een silver certificaat, zoals de Aeron en de Mirra stoelen van Herman Miller.